ingezonden gedicht
 
              DE KERKER

                           
            Op een mooie plek, aan de oever van de Lek,
            verrees eertijds een dorp, met logement en kerk.
            Eerst werd er nog geen naam genoemd,
            maar later werd dat,....Lekkerkerk.

            De kerk was toch wat saai en klein,
            vond menig Lekkerkerker.
            Toen werd de Lekkerkerker kerk
            vergroot door middel van een erker.

            Voordat de erkerbouw begon,
            werd de roep steeds sterker,
            om onder deze erker,  te starten  
            met het bouwen van een grote kerker.

            De kerker werd alsnog gebouwd
            en kreeg de naam van erker kerker.
            En soms voor helderheid en
            goed begrip, de kerk-erker- kerker

            Buiten--Lekkerkerkers noemden hem,
            ter onderscheiding van hun eigen kerker,
            meestal vlot  en zonder hapering,
            de  Lekkerkerkerkerkerkerkerker.
                                                                                   
            Maar bij het schrijven werd de naam
            wat opgedeeld, om duidelijk te wezen.
            Aldus: de Lek ker ker ker ker ker ker ker ker.
            Zodat een ieder het ook vlot kon lezen.
               
                                                                P.B.K. 2009